20 juni

Vandaag speelden we weer ‘the waiting game’ en in de namiddag hebben we zelf de boerderij gebeld. We kregen de vrouw aan de lijn en ze vroeg ons om rond 18 uur nog eens terug te bellen. Om 17 uur werden we zelf gebeld door de boer en hij zei dat hij ons wel heel graag wilt op zijn boerderij. Het probleem is echter dat Liese geen rijbewijs heeft en dit hebben we wel nodig omdat we over een weg moeten om naar zijn land te gaan. Hij is nu op zoek naar een oplossing hiervoor en gaat ons morgen of overmorgen terugbellen.

19 juni

Vandaag hebben we onze gratis cursus bars skills gedaan. ‘Savonds hebben we met de groep taco’s gemaakt.

18 juni

Vandaag kregen we telefoon van één van boerderijen waarvoor we gesolliciteerd hebben. Hij kon ons nog niet vertellen of we de job hadden of niet en ging ons nog iets laten weten. ’s Avonds zijn we boodschappen gaan doen en hebben we spaghetti gemaakt voor de hele groep. 

17 juni

Vandaag moesten we uitchecken in het wake up hostel. We gingen met een deel van de groep op zoek naar een goedkopere hostel. Uiteindelijk zijn we terecht gekomen bij easy go. Hier is het maar 25 dollar per nacht en hebben we gratis wifi de hele dag door. Daarna zijn we naar het ultimate oz kantor gegaan, aangezien Anke haar niet kan inloggen op de site waar we onze cv’s moeten maken. Hier hebben ze het probleem opgelost en hebben we onze cv’s gemaakt en gesolliciteerd voor twee boerderij jobs. Als ontspanning gingen we ’s avonds iets drinken in sidebar, aangezien een  deel van de groep de volgende dag naar Cairns vertrokken.

16 juni

Vandaag zijn we met de catamaran gaan varen met de groep, een leuke tocht in en rond Sydney. Hier hebben we op de boot gebarbecued. ’s Avonds hebben we nog een film in het hostel  gekeken voor we gingen slapen.

15 juni

Vandaag hebben we onze cover letter gemaakt en al een beetje zitten kijken voor boerderijwerk. ’s Avonds hebben we met de partybus vier bars bezocht en hebben we een beetje gefeest.

14 juni

Vandaag kregen we uitleg over onze cv en over werken in Australie. Ook kwam er een echte surfer uitleg geven over surfkamp. Hierna zijn we met de bus vertrokken naar Coogee voor de coogee-bondi walk. In Bondi hebben we een late lunch gegeten met de groep. Toen zijn we terug naar het ultimate oz kantoor gegaan om ons in te schrijven voor het surfkamp. Daarna zijn we een nieuwe gsm gaan kopen voor Liese haar Australische kaart. Aangezien de andere in contact was gekomen met een onvriendelijke steen!!!!

13 juni

Na een weeral rijkelijk ontbijt pakten we onze valiezen in en maakten we ons klaar voor de boottocht. Jammer genoeg zagen we maar één dolfijn tijdens deze boottocht. Aan de boot hing een net waar je kon gaan inzitten tijdens de tocht. Ondanks de kou waren er toch enkele waaghalzen die dit uitprobeerden. Na de boottocht gingen we fish and chips eten et de groep. Daarna was het tijd om terug op de bus te stappen op weg naar Sydney. ’s Avond hadden we met de groep afgesproken in sidebar. Hier was een gratis bbq, wat niet veel voor stelde ( een broodje en een worst).

12 juni

Na een korte nacht stond er een rijkelijk ontbijt voor ons klaar. Daarna maakten we ons klaar voor de 4WD beachtocht, waar we tussendoor ook een tussenstop hielden om te sandboarden.  Een stop aan de zee mocht hierbij ook niet ontbreken, hier gingen we op zoek naar een soort schelpdier in het zand. Hierna was het tijd voor onze lunch. Voor het eten gingen we eerst nog een uurtje naar het strand. Tijdens de wandeling hiernaartoe spotten we onze eerste koala in het wild.

 Na het middagmaal kroop een deel van de groep in het busje. Omdat we zo een grote groep zijn, konden we niet allemaal in één busje dus moesten we ons opsplitsen. We werden aan het beginpunt van de wandeling afgezet. Om de tijd te doden, terwijl we wachten op de rest van de groep gingen we naar het strand hier. Hier zagen we dolfijnen heel dicht bij de kustlijn.  Toen begonnen we aan de wandeling, waar we konden genieten van een spectaculair uitzicht over de zee en de verschillende eilandjes. Toen we terug naar beneden vertrokken, begon het keihard te regenen. Met als gevolg dat we kleddernat in de bus terug naar het kamp vertrokken. Hier namen we een warme douche en was het tijd voor het avondeten en speelden we terug een aantal drankspelletjes voordat we na een vermoeiend dagje in ons bed kropen.

11 juni

Vandaag zijn we naar ultimate Oz gegaan, hier kregen we onze Australische simkaart (Yeayh!) en moesten we ook naar de bank voor onze Australische bankkaart (dit kon natuurlijk niet zonder de nodige problemen). In de namiddag was het tijd om op de bus naar Port Stevens te stappen. We hadden 3 uurtjes in de bus voor de boeg en erna nog 20 minuutjes op een andere bus. Met als gevolg dat het al donker was toen we aankwamen in het basiskamp. De kamers werden verdeeld  ( we sliepen samen met: Amy, Jana, Hayley en Katie). Op het basiskamp huppelde ook Josefine rond, een kangoeroe die met de papfles was grootgebracht. Nadat de kamers verdeeld waren was het pizzatijd en erna speelden we een drankspelletje voordat we naar het strand vertrokken.  Op het strand werd een vuurtje gemaakt en werd de muziek bovengehaald.

10 juni

Vandaag hebben we onze Ultimate Oz groep leren kennen en hebben we onder begeleiding van Rich een grote wandeling gedaan in Sydney (hier hebben we een aantal plaatsen gezien, die we ervoor nog niet gezien hadden.) We zijn met een grote groep ultimate Ozzers  (27 personen). We kregen ook te horen dat we nog 1 nacht in Wake up sliepen en dan met de groep naar het basiskamp in Port Stevens vertrokken. ’S Avonds zijn we met de groep gaan eten in sidebar en hebben hier ook nog samen de dansvloer onveilig gemaakt. En we zouden Anke en Liese niet zijn als we er niet voor zorgden dat we getrakteerd werden op een shooter. Kaboojaaaa! (hij was zeer lekker!!).

5-9 juni

Deze dagen hebben we Sydney nog een beetje meer verkend, nieuwe mensen leren kennen en met hun op stap geweest.

4 juni

Om 10 uur zijn we naar het YHA hostel gewandeld (hier hadden we afgesproken met Dimard). Daarna zijn we met de gratis bus naar de ferry’s gegaan. Eenmaal aangekomen in Manly bleek het infopunt gesloten, dus besloten we zo maar aan de wandeling te beginnen. Na de wandeling trakteerden we onszelf op een ijsje en gingen we een beetje strandhangen. We namen ‘s avonds de ferry terug naar Sydney en gingen hier naar de lichtshow kijken. Samen met Dimard gingen we Taco’s eten en zijn we binnen geglipt in het YHA hostel om de gratis film met popcorn mee te pikken.

3 juni

Vandaag zijn we inkopen gaan doen en hebben we een beetje rondgelopen in Sydney… S’avonds maakten we ons klaar om naar Scubar te gaan. Hier kwamen we Dimard ook terug tegen. Toen hebben we afgesproken om de volgende dag samen naar Manly te gaan met de ferry. Na een avondje goed feesten kropen we ons bedje in.

2 juni

Helaas was deze nacht niet zoals we dachten. Één van onze kamergenoten snurkte voor het hele gebouw, zelfs de oordoppen hielpen hier niet. Na een slechte nacht stonden we om 9u en merkte we dat het aan het regen was. Om 10u checkten we uit en wouden we een shuttle bus naar de luchthaven voor Yara regelen. Dit was blijkbaar niet mogelijk en daarom gingen Liese en Anke na het ontbijt een shuttle bus regelen in het wake up hostel waar ze de volgende nachten in verblijven. Gelukkig was dit geen probleem en konden we hierna zonder problemen aan onze blog beginnen schrijven in de eetplaats van YHA. Na het schrijven van de blog gingen we kijken of we al konden inchecken in de wake up hostel. Het inchecken ging al, dus dropten we onze bagage al in de kamer en gingen Yara halen die aan het wachten was in YHA. Aangekomen in onze kamer zagen we dat het een gemeenschappelijke kamer was (nog drie jongens en twee meisjes). We houden al hout vast op onze goede nachtrust en hopen dat er geen snurkers tussen zitten. Toen alles geregeld was gingen we opzoek naar het winkeltje dat Liese en Yara gisteren op hun weg naar de hostel hadden gezien. Hier gingen we solden shoppen en kwamen met een goed gevuld zakje buiten voor weinig geld. Op de terugweg kwamen we een klein goedkoop bakkerijtje tegen. Hier kochten we van het laatste geld van de pot een brood, een stuk cake en met wat af te dingen konden we ook nog een kokosrotsje kopen. Terug aangekomen in de hostel aten we onze cake op en bewondereden onze aankopen. Daarna was het al tijd voor Yara om haar klaar te maken, want straks moeten we afscheid nemen van haar. We zetten snel nog wat foto’s over op Yara haar USB sticks en na een emotioneel afscheid stapte ze in de shuttle bus en zwaaiden we haar uit.

Berichtje aan Yara: We hopen dat je goed bent aangekomen en dat alles goed verliep met de vlucht met hopelijk terug de knappe steward, veel lekkere koekjes en veel leuke films. We hopen dat je nog quantas glaasjes hebt kunnen meesmokkelen, we willen hier graag eentje komen uit drinken als we terug zijn.
We kijken hier verder naar gg en Liese stuurt u wel nog een mailtje met updates.
P.S. knappe receptie guy doet u de groetjes terug en Dimard mist u al!!!!
P.S.S Wij missen je ook al heel hard!!!!!!
P.S.S.S. We verwachten ook op de hoogte te blijven over de vorderingen bij u!!!!!!

1 juni

Vandaag moesten we jammer genoeg Axel teruggeven. Om in Sydney te geraken moesten we over de tolweg gaan die over de Harbourbridge en de tunnel ging.  Na de reparaties (brandalarm en gordijnen) reden we naar de apollo verdeler om te vragen of we hem ook nog moesten kuisen. Dit was gelukkig niet nodig. We leverden hem nog niet in zodat we met onze valiezen eerst naar een hostel konden rijden, zo spaarden we een taxi rit uit. Na de bagagedrop in de YHA hostel bleef Anke bij de valiezen en brachten Yara en Liese Axel terug. Na een controle werd Axel goedgekeurd en kregen ons bevroren geld terug. Na het afscheid van Axel begonnen Liese en Yara aan de lange wandeling terug. Tegen 16u kwamen ze aan in de hostel en konden we ons middageten opeten. Na het eten regelden Anke en lIese hun verblijf voor de komende week in de wake up hostel. Deze was goedkoper dan YHA en we moeten hier toch zijn voor onze startersweek.

In de lift maakten we kennis met Dimard de Hollander. Na de inspectie van het zwembad en de sauna besloten we om onze bikini nog eens uit te halen. Anke en Liese sprongen in het water terwijl Yara langs de kant toekeek. Hier was Dimard ook terug aanwezig. Na het zwembad en de sauna maakten we ons klaar om in de bar hiernaast te gaan aperitieven. In de lift kregen we het volgende compliment: “ you’re all dressed up to kill”. In de Scubar dronken we een lekkere cocktail. Daarna gingen we terug naar de keuken van de hostel waar iedereen druk aan het koken was en wij onze instant noedels opaten. Na de afwas kregen we twee kellogs repen van een vreemde. Hier waren we heel blij om en aten ze snel op. Na 20 uitputtende dagen in Axel, keken uit naar een goede nacht in een echt bed te hebben. We kropen dus om 22u in ons bed.

31 mei

Rond 9u stonden we op en maakten ons klaar voor een dagje shoppen. We kochten alle drie een mooi zwart kleedje met natuurlijk bijhorende schoenen. Anke kon het niet laten om nog een tweede kleedje te kopen. Toen we voldaan waren van het shoppen zorgden we dat Axel genoeg gedronken hadden om opnieuw een gratis slaapplaats te zoeken. We stonden terug langs de drukke snelweg van enkele dagen geleden. Nu hadden we wel vriendelijk buren, maar achteraf gezien hadden we beter nog een nacht in Patonga gebleven (dit zou goedkoper en comfortabeler geweest zijn). Een mens moet leren uit zijn fouten toch?! Voor een laatste keer herhaalden we ons avondritueel in Axel: een kaartspel en gossip girl kijken.

30 mei

Vandaag bezochten we speciaal voor Liese palm beach. We namen om 10u30 de ferrie, deze rit duurde ongeveer 20 min. Vlak voor we arriveerden zagen we een bordje dat je niet mocht rondlopen tijdens de rit, wat we dus niet gedaan hadden. Te voet vertrokken we naar het strand. Liese was helemaal in haar nopjes toen ze zag dat er opnames bezig waren van home and away (tv serie). We mochten even langs de zijlijn meevolgen en konden zo het bovenlijf van de personage Heath bewonderen. We maakten een standwandeling en vonden sterrenschelpen op het strand van de sterren. Hierna keken we nog een beetje naar de opnames van home and away. Bleek dat we hier in de verte in beeld zaten. De opnames werden zelfs even stil gelegd omdat we te veel naar de camera keken. Hierna gingen we eten in het park. Hierna maakten we een wandeling richting de ferrie. Deze wandeling was eigenlijk een wandelparcour (track 3). Tijdens de wandeling zagen dat je heel rijk moest zijn om hier te kunnen wonden. Na de meer dan 700 trappen kwamen we terug aan bij de ferrie. We waren te vroeg bij de ferrie en gingen nog even op het strand. Hier verloren we de tijd uit het oog waardoor we de ferrie bijna misten. Terug aangekomen in Ettalong zagen we een leuk winkeltje waar Yara uiteindelijk een kleedje heeft gekocht. Op de terugweg naar Patonga hielden we een stop aan pearl beach. De naam van het strand klonk mooier dan het strand zelf. Terug op de camping aangekomen deden we nog een strandwandeling. Ook hier vond Yara geen spectaculair mooie schelpen. We speelden nog een kaartspel, aten wraps en keken nog wat naar gossip girl.

29 mei

Om 6u was het nog te donker en daarom stonde we pas om 6u30 op. We reden naar Gosford om het Australia reptile park and wildlife sanctuary te bezoeken. Om 8u30 arriveerden we daar en hadden nog een half uurtje tijd om te ontbijten alvorens het park openging. Door onze YHA kaart konden we van een korting genieten. We zagen alle Australische spinnen in leuke decors en zagen een demonstratie van spinnen melken. Ook hier konden we de kangoeroes voeren en aaien, maar deze vonden we niet zo leuk. Omdat het park zo klein was waren we tegen de middag al rond. Na ons middageten gingen we nog eens naar binnen voor een wandeling met Hugo de reuzenschildpad en voor de koala voederbeurt. Hier kregen we een interessante  uitleg en mochten we een foto nemen en de koala eens aaien. Koala’s zijn zachte wollige beestjes. Na dit avontuur konden we het park verlaten en stopte we aan het infocentrum van Gosford. Deze dame hielp ons heel goed met het zoeken naar een campingplaats en stelde voor om palm beach te bezoeken met de ferrie. Na de uitleg reden we door naar de voorgestelde campingplaats in Patonga. Deze keer hebben we niemand moeten binnensmokkelen en was het nog steeds de goedkoopste camping. Hier maakten we nog een strandwandeling en hielden we een fotoshoot aan de pier en het speeltuintje. Na de pastamaaltijd keken we nog even naar gossip girl met een flesje wijn.

28 mei

Hiep hiep hoera het is Anke haar verjaardag!! Uitslapen was niet van toepassing door de drukke weg. We reden naar Stroud waar we onze muffin en m&m koekjes als ontbijt opaten. Na een praatje met de inwoners van Stroud merkte we dat er hier niets te doen was. Hierdoor reden we verder naar Nationaal park in Gloucester. Deze weg was niet van de poes. We toverden Axel om in een 4x4 terreinwagen en reden een feilloos parkoer door de bochtige aardewegen. De vijf waterige hindernissen was voor onze Axel ook geen probleem. Het enige verschijnsel was dat Axel nu niet meer wit was. Het park was eigenlijk een soort campingplaats waar niet veel te zien was. Doorrijden was ook geen optie anders raakte we niet meer terug door een tekort aan benzine. We besloten dan maar om een wandeling te starten. Op het gemak slenterden we door het bos. Ook wij hadden hier enkele hindernissen, namelijk beekjes met stenen waar we over moesten geraken. Voor de één lukte dit al wat beter dan voor de ander. Yara viel na de tweede hindernis met haar voet in het water met als gevolg een natte schoen en een lachbui. We zette de toch verder en kort erna ontdekte Liese een monster. Al snel werd het duidelijk dat het er niet één was, maar een hele invasie van bloedzuigers. In een speedtempo gingen we terug naar Axel. Plots liep Liese ons snel voorbij en hoorde we haar in de verte roepen. Hierdoor gingen we allemaal uit de kleren bij Axel voor een goede controle op bloedzuigers. Nu waren we blij dat er niemand in het park was. We pakten ons grief, deden verse kleren aan en reden terug naar Stroud. We stopten aan een rest area voor ons middageten: the pink birthdaycake. Na een overdosis cake kregen we een foodcoma waardoor Yara en Liese een middagdutje nodig hadden. Na een uurtje wekte Anke de schoneslaapsters om het verjaardagfeestje verder te zetten. We speelden een kaartspel en keken gossip girl. Het avondeten mocht natuurlijk ook niet ontbreken. Tijdens gossip girl aten we chips en koekjes. Tot zover onze gezonde dag op de rustige rest area van Stroud.

27 mei

Om 8u ging de wekker af en gingen we eerst douchen en deden we de afwas. Met de restjes die nog over waren maakten we ons ontbijt. We moesten er wel voor zorgen dat we nooit met drie gezien werden. We pakten ons grief en reden richting Nelson bay. Onderweg stopten we in de bibliotheek voor aan onze blog te werken. Hiervan kregen we natuurlijk honger en stopte we aan Woolworth voor inkopen te doen. Hier kochten we terug een warme kip met aardappelsalade. De taart, muffins en m&m koekjes voor Anke haar verjaardagsfeestje mochten niet ontbreken. Dit werd ook direct onze eerste duurste Woolworth shopping ( 103 AUD), maar eens mens kan niet leven met een lege maag toch?! Met gesloten deuren aten we onze kip op in Axel op de Woolworthparking. Dan werd het tijd om een slaapplaats te zoeken en die vonden we op een rest area langs de kant van de Pacific highway. Al snel werd het ons duidelijk dat het een slapeloze nacht ging worden door het drukke verkeer. Na het eten speelden we nog een spelletje Uno en kropen in ons bedje.