26 mei

We starten onze ochtend vroeg en reden richting Forster. Aangezien de zon nog altijd scheen maakten we eerst een wandeling op het strand en namen daarna een duik in het water. Na de verfrissende duik reden we verder richting the tea gardens waar we een stop hielden aan het strand. Tijdens de lunch zagen we terug enkele dolfijnen. Vervolgens reden we verder richting Newcastle. Volgens het infopunt was er een gratis camping, maar deze was er helaas toch niet. We gingen dan maar naar het tourist park Stockton beach holiday park. Alweer waren we echte criminelen. Deze keer ging het niet om gestolen dingen, maar smokkelden we een derde persoon gratis binnen. Zo werd dit de goedkoopste betalende campingplaats. Aangezien het terug al donker werd besloten we voor het eten nog een aflevering van gossip girl te kijken. Terwijl Anke en Yara gossip girl keken, maakte Liese het eten klaar. Tijdens een korte onderbreking skypte Anke naar huis en maakte Liese en Yara een korte wandeling naar het strand. Daarna keken we verder naar gossip girl en gingen we daarna slapen.

25 mei

Toen we opstonden scheen de zon en was bijna al het water verdwenen. We besloten om richting South West Rock te rijden om er een oude gevangenis te bezoeken. Hier bezocht Anke de gevangenis en ondertussen maakten Liese en Yara een wandeling. Tegen lunch tijd reden we naar Smokey lighthouse en verorberden ons middageten. Na de lunch zetten we de tocht richting vuurtoren verder. Eenmaal boven zagen we twee wilde kangoeroes die we gretig als model gebruikten. De tijd vloog alweer voorbij en besloten een nieuwe kampplaats te zoeken in Taree. Eenmaal we er één gevonden hadden stonden we dicht bij een veld waar er een hockey wedstrijd bezig was. Anke en liese konden het niet laten om een kijkje te gaan nemen. Hierna aten we de resten van de wraps op en was het tijd voor nog twee afleveringen van gossip girl.

24 mei

Deze ochtend regende het nog altijd en besloten we wijselijk om vroeg te vertrekken richting Fredericko. Met de ruitenwissers op maximum stopten we even aan Fredo’s pie aangezien ze hier de beste Australische taarten maakten. Helaas waren dit geen dessert taarten, maar kochten we er ons middageten en een appeltaartje als dessert. We stopten aan het infocentrum van Kempsey, waar de mevrouw ons de wifi spots vertelde en een kampeerplaats toonde. OM het slechte weer te kunnen doorstaan hadden we nog wijn nodig met de daar bijhorende snack en stopten dus even aan de winkel. Daarna reden we door naar de RSL Macleay club waar we een drankje dronken en gebruik maakten van de wifi. Toen reden we door naar Tourist village (camping). We kregen een plaats op het hoger liggende deel van de camping zodat ze ons ’s nachts niet zouden moeten evacueren voor een overstroming. Als het zo verder bleef regen zat de kans er in dat we de volgende nachten ook hier zouden moeten doorbrengen omdat de wegen onder water zouden staan. Met de hoop op goed weer begonnen we aan het eerste seizoen van gossip girl. Door alle snacks bespaarden we alweer een avondeten en gingen voor het eerst om 24u gaan slapen.

23 mei

Om 7u stonden we op en na het ontbijt maakten we ons klaar om verder te rijden richting Dorrigo. Hier maakten we een grote wandeling in het nationaal park (rainforester park). We zagen indrukwekend grote bomen en veel vogels, de dode bomen maakten er ook deel uit, genoten van de watervallen en testen een liaan uit. Na de wandeling reden we richting de Dangar waterfall waar we ook lunchten. Tijdens de lunch begon het licht te regen. We lieten het niet aan ons hart komen en wandelden toch naar beneden naar de waterval. Doordat het zo regende besloten we om terug naar de gratis kampplaats in Tora te rijden. Toen we terug vertrokken hoorden we terug rinkelen op de achterbank. Dit maal waren het de tassen die gevallen waren. Één tas verloor zijn oor en de andere was onherstelbaar stuk. Door de regen waren we eens vroeg op de kampplaats (15u) en besloten om een kaartspel te spelen met een glaasje wijn. We lijmden hier ook alle kapotte dingen. Na het eten van de wraps speelden we nog een spelletje en was het nog steeds goed aan het regenen. Met het regengeluid op Axel vielen we in slaap.

22 mei

Toen we opstonden was het een koude bewolkte dag. Na een korte stop in Yamba zagen we opnieuw enkele dolfijnen. Daarna reden we door richting Grafton. Hier bezochten we het winkelcentrum en kochten bijna allemaal iets. Over de middag aten de overschot van de kip op en ontdekte we dat we eigenlijk verkeerd geparkeerd stonden. Gelukkig had dit geen gevolgen en konden we verder rijden naar Coffs Harbour. Hier maakten we een wandeling in een lichte regenbui. We genoten van het uitzicht, maar met een straaltje zon zou het mooier geweest zijn. Na de kuitenbijter reden we verder op zoek naar een kampplaats die onze buren in het Kiarra park voorstelden. Toen we aankwamen was het al donker. Het wordt hier al om 5u30 donker. Hier aten we en salade met hamburgertjes en worstjes. Deze vielen eigenlijk niet zo goed in de smaak. We ronden de avond af en kropen in ons bedje.

21 mei

We begonnen de ochtend met een handwasje van onze vuile was. Foto’s van dit deel zijn niet beschikbaar, maar wel enkel blaren. Nadat de was zo goed als droog was zijn we richting Bayron bay gereden. Om Axel kwijt te geraken moesten we helaas betalen voor de parking. Daarna begonnen we aan onze stevige wandeling naar de vuurtoren. We zagen aan het strand de opbouw voor een trouw en dit bracht ons direct aan het dromen. Tijdens de wandeling zagen we een groep wilde dolfijnen en een wallabie. Bij de vuurtoren aangekomen deden we nog een toer naar boven. Om van de uitzichten te kunnen genieten moesten we wel luisteren naar een saaie uitleg van een oude gids. Hierna zette we de wandeling verder richting Axel. Voor we een kampplaats konden zoeken stopte we nog even aan de winkel. Hier trakteerde we onszelf met een warme kip en pastasalade. Dit smaakte hemels. Juist voor Ballina stopte we voor een kampeerplaats. Hier opende we nogmaals een fles wijn en opnieuw smaakte ze goed. Na de fles wijn kropen we al onder de wol.

20 mei

’s ochtends maakte we een wandeling in het natuur park aan de kustlijn. Doordat we de weg kwijt waren kwamen we in contact met een mevrouw van Maastricht. Zij raadde ons aan om naar het  Currubin wildlife sanctuory te gaan. Eenmaal we terug in Axel waren vertrokken we richting het dierenpark. Dit park omvatte alle Australische dieren. We genoten van het knuffelen van de kangoeroes (het zijn net grote konijnen) en van een Aboriginal dans spektakel. Op het einde van ons bezoek kochten we nog alle drie een blauwe trui van het park. We vonden een kampplaats in het Kiarra tourist park. Daar aten we nog eens spaghetti, maar deze keer uit blik. Deze viel niet zo goed in de smaak. Om het avondeten door te spoelen kraakte we de witte wijn open. Deze maakte de avond terug goed. Wat wel jammer was aan dit park was dat de wifi hier niet werkte.

19 mei

Nadat we in Chinchilla de markt verkent hebben reden we door richting Brisbane. Doordat het in Brisbane te druk was besloten we richtin Goldcoast te rijden. Op de parking van Movie World aten we onze lunch. We zijn gestopt aan het Burleight beach tourist park om de nacht door te brengen. Voor het donker werd maakte we nog een wandeling (op de dijk en naar Thomas Petit park). Ook hier ontdekte we dat we heel lieve buren hadden die graag een praatje maakte en hun toeristenboek uitleenden aan ons. Als avondeten maakte we in de keuken van het park een simpele versie van spaghetti. Tijdens het eten konden we ook even skypen. Terug in onze Axel kraakte we onze eerste flesje rosé wijn van Gossips. Hij viel bij ons alle drie goed in de smaak.

18 mei

Vandaag stonden we heel vroeg op (6u30) en vervolgden we onze rit richting Roma. We ontbeten aan een historische weg die in 1905 gebouwd was. Onder weg zagen we de eerste kangoeroe die over de weg hopte. Verder zagen we nog enkele kangoeroes, koeien en een wilde hond langs de weg. We waren al tegen de middag in Roma en konden op ons gemak boodschappen doen en kochten zelfs enkele flessen wijn. Van Roma reden we verder richting Chinchilla. Hier vonden we dankzij het informatiecentrum een gratis campingplaats met elektriciteit. Hierdoor konden we onze microgolfoven en de broodrooster nog eens gebruiken. Jammer genoeg kunnen we hier niet douchen.

17 mei

Na het ontbijt reden we nog een kleine 2u tot we in Rockhampton waren. Onderweg hebben we een aantal kangoeroes en kamelen gezien. Van Rockhampton reden we verder naar Emerald. Hier maakten we een kleine omweg om de sapphire gemfields te bezoeken en kwamen we nog een schildpad tegen die we weg aan het oversteken was. Tijdens deze rit  maaide Axel ook een verzameling vlinders van de weg. We stopte aan Pats Gems. Daar moesten we elk een emmer vullen met grond (zand, steen of klei). Daarna toonde de gastvrouw voor hoe we te werk moesten gaan om Sapphire stenen te zoeken. Eerst moesten we ze zeven, dan wassen, goed opschudden en dan de hoop doorzoeken. Na 2u zoeken waren we het wat beu en lieten we onze vondsten controleren door de gastvrouw. Zij selecteren de echte Sapphire stenen uit onze verzameling stenen. Wonder boven wonder hebben we elk een aantal echte Sapphire stenen gevonden. We besloten terug richting Emerald te rijden en kwamen gelukkig geen platte schildpad tegen. We overnachten in de Botanic gardens van Emerald. We aten de restjes van de wraps op en dronken onze fles sprarkling mango wine op met enkele chips. Hier hadden we enkele eekhoorntjes als animatie.

16 mei

We reden van Bowen naar Proserpine en van daaruit naar Arlie Beach. Jammer genoeg zat het weer niet mee en door tijdsgebrek konden we geen bezoek brengen aan whitsunday island. We besloten dan maar het dorpje wat te verkennen en vonden hier een mooi gratis openlucht zwembad met douches waar we gretig gebruik van maakten. Van daar uit wouden we verder rijden naar Rockhampton. Hier zijn we jammer genoeg niet geraakt en stopte we aan Weverly Creek rest area. Het was in de namiddag beginnen regenen en dit zette zich de hele nacht door wat terug zorgde voor een slechte nachtrust.

15 mei

Vandaag was het een lange rit van Mena Creek naar Bowen met veel wegenwerken. Doordat we geen campingplaats vonden  zijn we bij mensen gaan aanbellen. Gelukkig konden we op een privé stukje van twee oude mensen de nacht doorbrengen. Hier hadden we zicht op zee en hadden we enkel vleermuizen als gezelschap.

14 mei

Na een slechte nachtrust door het getoeter van de camioneurs en de muggen begonnen we de dag terug vroeg. Als eerste hielden we een stop aan het informatiecentrum in Mission Beach. Daarna zijn we naar het strand gereden, maar spijtig genoeg voldeed Mission Beach niet aan onze verwachtingen. Echter zijn de eerste souvenirtjes aan het strand gevonden, namelijk stukjes koraalrif. Hier zagen we ook een dode zeeslang, vogel en blauwachtige kreeften en gelukkig ook enkele levende krabben. Na de strandwandeling besloten we nog een tropische wandeling te maken, maar deze wandeling vonden we niet terug. We zijn dan maar doorgereden richting El Arish. We besloten een uurtje terug te rijden zodat we het Paronella Park in Mena Creek te bezoeken. In de inkomprijs zat er ook een campingplaats inbegrepen. Toen we hoorden dat er ook douches tot onze beschikking waren was de keuze om naar hier te komen snel gemaakt. Hier aangekomen gaven we onze koralen een badje en douchten we onszelf. Vervolgens konden we een wandeling maken met onze begeleider Yeng. Yeng was een fotograaf in opleiding die met plezier enkele groepsfoto’s van ons nam met Gorge (de camera van Yara). Aangezien er hier een krokodil vertroeft was het wel opletten dat we geen smakelijk hapje werden. In het Paronella Park ontbreekt het niet aan dieren. We zagen wilde kalkoenen, twee soorten vleermuizen (een grote en een kleine), alen, vissen, schildpadden, muggen en wilde kleurrijke spinnen vlak naast onze Axel. Voor het eten konden we nog even snel genieten van het gratis internet. Daarna zorgde Yara voor een heerlijke pastamaaltijd met saus uit een bokaal. Daarna schreven we nog wat aan onze blog en maakte we ons klaar met truien en een lange broek voor de nachtwandeling.

13 mei

Om 7u stonden we op en na een korte uitleg van Anke kon Yara de rit met Axel starten richting het informatiepunt in Athenton. Na enkele kilometers was Yara helemaal in de ban van Axel en wil later ook een hoogzittende auto met automatiek. Deze was echter gesloten dus hielden we een stop aan Woolworth. Dit is een supermarkt die samenwerkt met het tankstation Caltex en die korting geeft bij de volgende tankbuurt. Toen trokken we met Axel richting Malanda waterval en stopten we ook in het informatiepunt. Hier was er een kleine museum over de geschiedenis van de melkbottelarij. Door de vele lange Engelse teksten vonden we het niet boeiend. Het oude vrouwtje stelde ons voor om de regenwoudwandeling aan de Malanda regenval te doen. Als eerste zagen we veel wilde waterschildpadden, veel dikke oude bomen, maar geen boomkangoeroe. Vervolgens hielden we een kleine stop voor een lunch om onze vers gekochte pastasalades op te eten. Gelukkige was er ook een stopcontact in de buurt dat we de batterijen konden opladen. Toen we wouden vertrekken hoorden we ineens heel veel lawaai in de koffer. Na het openen van de deuren kwamen de glasscherven ons tegemoet. Wie kan er raden wie het gedaan heeft (antwoord volgt op het einde van het verslag). Daarna reden we richting Millaa Millaa. Daar volgden we de Theresa Creek Road. Op deze weg lagen drie enorme spectaculaire watervallen: Millaa Milla Falls, Zillie Falls en Ellinjaa Falls. Na de watervallen bezochten we The Bio-Dynamic Dairy cheese tasting en tea house. Daar aten we alle drie een lekker stukje kaastaart. We kregen nog niet genoeg van de watervallen en deden er nog eentje bij, namelijk de Mungalli Falls. Daarna reden we richting Innisfail waar we een korte stop hielden aan het tankstation (Axel had honger) en de bankautomaat. Vervolgens zetten we onze tocht verder richting Mission Beach. Omdat het al donker begon te worden zijn we maar gestopt om een kampeerplaats te zoeken in El Arish. Daar aangekomen spotten we direct de busjes met gespierde hippies en ook hier hielden we even tijd om de blog te schrijven. En dan nu het antwoordt waar iedereen op zat te wachten: het was Liese die de glaasjes niet had weggezet.

12 mei

Na ons klaargemaakt te hebben konden we beneden van een rijkelijk ontbijtbuffet genieten. Hier hebben we dan ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om onze lunch mee te smokkelen (elks 2 croissantjes, theebundeltjes en confituurtjes). Voor we vertrokken hervulden we de shampoo en douchegel flessen met zepen van het hotel. We gingen zelfs bij de buren vragen voor extra zeep. Na het uitchecken hebben we een taxi genomen richting de apolloverdeler. Deze keer hadden we een vrouwelijke chauffeur die graag een babbeltje sloeg en ons enkele tips mee gaf. Nadat we onze camper volledig verzekerd hebben doopte we hem Axel (wel met een Engels accent uitspreken). Als eerste gingen we inkopen doen en bestudeerden we de kaart. Daarna stopten we aan een infopunt van Cairns en besloten we het Village in the Rainforest in Kuranda te bezoeken. Toen we daar aangekomen waren hebben we eerst onze gepikte lunch opgegeten. Hierna hadden we genoeg krachten opgedaan om een stevige wandeling door het regenwoud te doen richting de watervallen. Deze hadden we echter niet gevonden en zijn dan terug richting dorp gegaan. Hier kwamen we een gezellige juwelenwinkel tegen met heel dure Opal stenen (Australia’s National Gemstone). Na de vriendelijke uitleg rond de stenen mochten we even rustig rondkijken en passen. Dit heeft er natuurlijk tot geleid dat we onze verlovingsringen hebben gevonden (peperduur maar uniek).

Daarna zette we de reis verder met Axel richting Mareeba. We hielden terug in kleine tussenstop aan een informatiepunt om meer uitleg te vragen over de mango winery. Hierover hadden we tijdens de rit al redelijk wat reclameborden over gezien. Na een KORTE proefsessie besloten we om de sparkeling mango wine te kopen.  Aangezien het hier rap donker wordt besloten we richting Atherton Tableland te rijden en daar een campeerplaats voor onze Axel te zoeken. Eenmaal we een gratis standplaatsje vonden konden we voor onze hongerige magen koken. Dit was nog niet zo simpel. Dankzij wat hulp van oude medekampeerders konden we dan toch met onze Axel aan kokend water geraken voor de instant kip noedels. Daarna maakte we tijd om onze blog te schrijven en konden we ons verder instaleren om te gaan slapen. Doordat het hier zo vroeg donker is en Axel zo weinig ruimte heeft moeten we wel in ons bedje kruipen. Yara slaapt vanboven in de kinderruimte. Liese en Anke slapen beneden in het masterbed. Doordat de ramen van Axel openstaan kunnen we het getjilp van de krekels gebruiken als nachtmuziek.

11 mei

Vandaag konden we de wekker om 9u zetten aangezien we om 10u moesten uit checken. We installeerden ons met een theetje en koffie in de function room van de hostel en begonnen aan onze blog. Om 15u zetten we onze tocht verder richting de luchthaven van Alice springs. Deze keer hadden we een rustige taxirit met een busje. Terwijl we moesten wachten konden we gebruik maken van het gratis internet zodat we de blog en foto’s konden uploaden. Tijdens de vlucht kregen we gelukkig een fatsoenlijke maaltijd (de eerste en enigste maaltijd van die dag). Gelukkig zat het vliegtuig niet zo vol en konden we ons verspreiden zodat we genoeg plaats hadden voor te zitten. Eenmaal geland overviel ons de tropische hitte met jammer genoeg ook een bijhorende regenbui. We namen een shuttle bus naar het Bay village resort. Aangekomen in de hostel merkten we direct het zwembad op waar we dan ook snel een verfrissende duik in namen. De andere gasten verklaarden ons voor zot dat we nog zo laat gingen zwemmen. Hierdoor sprak iedereen die ons passeerde aan. Na het zwemmen gingen we terug naar de kamer voor een douche en konden we onze valies eens op orde steken. Later op de avond merkte Liese ineens op dat ze eindelijk bereik had op haar gsm en konden we gaan slapen.

10 mei

Voor de laatste ochtend mochten we uitslapen. De wekker ging pas om 6u af. Het ontbijt was deze keer luxueuzer. We kregen gebakken eitjes met spek en broodjes. We starten de dag met een stop aan een berg die leek op een liggende zwangere vrouw en kregen de bijhorende legende te horen. Daarna was het tijd om een korte wandeling te maken in Ormiston Gorge. Hier hoorden we de geschiedenis van de eerste Aboriginals als officiële inwoners van Australië en de gum three (speciale witte bomen). We hielden een pauze tussen de rotsen om in de verte een rock wallabie te zien. Door de verre afstand waren we niet onder de indruk. Met een korte stop werden de Ochre pits ook bezocht. Vlak voor het eten was er tijd voor een verfrissende duik. Anke vond het water ijskoud en liet het zwemmen over aan Liese en Yara en was daardoor fotografe van dienst. Eenmaal uit het water was de omgevingstemperatuur heel aangenaam en was je snel terug droog. Na de lunch was het tijd voor een bezoek aan the Simpson’s Gap. Door de aanwezigheid van twee drinkende euro’s (soort kangoeroe) op een zeer dichte afstand hebben we Simpson’s Gap niet echt gezien. Eenmaal de drinkende euro’s weg hopten op de bergen zagen we er nog meer zitten. Ook spotten we een baby rock wallabie. Na een uur foto’s trekken moesten we de trip weer verder zetten en kwamen we terug aan in de bewoonde wereld van Alice Springs. We werden als laatste aan onze hostel afgezet waar we voor de laatste keer een afscheidsliedje zongen. Door vier dagen in the outback te leven werden we overspoeld door luxe in onze family room 112. Na een verfrissende douche en een reorganisatie van de bagage deelden we een taxi met franse opa naar Montey’s in Todd street. Hier hielden we een reünie met het merendeel van de groep (gelukkige was freaky-creepy guy niet aanwezig). Daar genoten we van halve liters appel cider die erg goed in de smaak viel. Om deze te krijgen moesten we ons paspoort laten zien om aan te tonen dat we ouder waren dan 18. Na lang wachten en veel vragen kregen we eindelijk twee van de drie pizza’s. Toen iedereen klaar was met eten, kreeg Anke uiteindelijk ook haar pizza. Nadat er afscheid werd genomen van iedereen namen we de taxi terug naar onze hostel. Toen we toekomen aan de hostel liep er een man achter ons op het domein, waardoor we een spurtje zetten naar onze kamer. Dit kwam allemaal doordat Tamara had gezegd dat het een onveilige buurt was. Eenmaal op de kamer barricadeerde Yara de deur met onze bagage. Liese en Yara hadden de schrik opgepakt en hadden een slaaplampje nodig.

9 mei

Tijdens jullie o.h.-hemelvaart begon onze dag terug om 5u ’s ochtends. Deze dag moest vroeg gestart worden omdat een deel van de groep ons na 3 dagen verlieten. Er stond een wandeling van 7.2 km op het programma door de Kings canyon. Tijdens de wandeling hielden we een pauze in “the Garden of Eden” waar we een appel aten. Als lunch aten we een echte Australische bbq. Kort daarna moesten we voor de laatste keer brandhout gaan zoeken langs de weg. Erna hadden we nog een lange rit te gaan over een weg die ons helemaal door elkaar schudde. Door deze hobbelige rit moesten we stoppen omdat de bagagedeur opensprong. Dit werd verholpen door de deur dicht te plakken met tape. Hier merkte Tamara ook dat het lek in Shelly erger was geworden. Na een check-up zette we de reis terug verder.

 Door een komeetinslag konden we een krater bekijken op onze tussenstop in hetWest MacDonnell National Park. Aangekomen op de derde kampplaats “Glen Helen” was het tijd om afscheid te nemen van degene die de groep verlaten: een koppel van Denemarken, Manneul (“freaky – creepy guy”) en jammer genoeg ook Crocodile dunde. Hierdoor hielden we een kleine gezellige groep over wat aangenamer was. Hier hadden we voor het eerst een uurtje vrije tijd en een kamphuisdier ( een klein muisje). Ook vandaag hielpen we na onze douche met het snijden van groenten en de afwas. Deze keer hadden we de mogelijkheid om naar “the camppub” te gaan, door de vermoeidheid zagen we dit echter niet zitten en kropen we voor de laatste keer in onze swagg. Doordat het zo’n grote kampplaats was hadden ze veel last van dingo’s die op de kampplaats kwamen. Hierdoor mocht je niets laten rondslingeren en moest de eettent zeker gesloten worden.

8 mei

Om 5u werden we gewekt door het knetterende kampvuur en het liedje sun rise van Nora Johns. Opstaan was geen probleem omdat we zeer dringend naar het toilet moesten. In het donker pakten we al ons gerief terug in en aten we een stevig ontbijt. Dit moest allemaal snel gebeuren zodat we de zonsopgang bij Kata Tjuta nog konden zien. Na de zonsopgang was het tijd voor een wandeling van 9.6 km op de Kata Tjuta – valley of the winds walk. Het uitzicht was hier adembenemend van de groene vlakte en het rotsgebergte. Tijdens de wandeling zaten er enkele kuitenbijters tussen waar Liese gemakkelijk de voorsprong hield. Zo kwam ze al snel aan de nickname “mountain goat lisa”. Na deze stevige wandeling vulden we onze magen met een picknick en was er de mogelijkheid om een frisse duik te nemen in een mini zwembad. Dit zagen de “Belgium girls” niet zitten omdat het water te koud was. Ze noemden ons ook “the Belgium girls who are addicted to the red stuff” of “the creazy Belgium girls”.

Dan was het terug tijd om te vertrekken richting naar de tweede kampplaats Kings Creek Station met nog een tussenstop aan het zoutmeer en een doucheplaats. Na de douche hadden we terug ons Belgisch kleurtje aangezien het bruine kleurtje afkomstig was van het rode zand. De groepssfeer zat heel goed doordat we met de meesten goed overeen kwamen: Sean (“Crocodile dunde”), Filippo (“Marco polo”), Claudia en Cassian (“het Zwitserse koppel”), Christian (“franse opa”) en Tamara. Aan het kampvuur aten we een pikante maaltijd, we konden nog net geen vuur spuwen. Gelukkige hadden we een soort krentenbrood (typisch Australisch dessert) om te blussen. Tijdens het kampvuur had Liese een gezellige babbel met Cassian over muziek en wisselden ze enkele artiesten uit. Terwijl Yara en Anke een lesje fotografie kregen van Claudia. Op weg naar het toilet kon je wilde kamelen tegenkomen, maar jammer genoeg zijn we er geen tegen gekomen (maar best). Op het toilet kon je genieten van het landelijke uitzit er was namelijk geen deur aanwezig. Na het toiletbezoek was het weer tijd om ons te installeren in onze swagg.

7 mei

Vandaag ging onze wekker al heel vroeg af namelijk om 5u30. Het shuttle busje kwam ons al vroeg halen. Het werd ons al snel duidelijk dat het de rit van ons leven ging worden. Doordat hij goedkoper was zat er de levensverzekering deze keer niet in. Met een overvolle bus zijn we dan toch aan de luchthaven geraakt. Na een vlucht van 3u en een lekkere snack kwamen we aan in de luchthaven van Ayers rock waar de warmte ons overviel (30°C). De gidsen Tamara en Filippo kwamen ons ophalen om 13u30 met de terreinwagen Shelly. Doordat we in een ander deel van Australië waren zaten we terug in een andere tijdszone. Hierdoor was het tijdsverschil met België maar 7u30. We hielden een picknick aan het cultureel centrum over Aboriginals (waar we niets van verstonden). Hier kwamen we voor het eerst in aanraking met “the red stuff”. Dit was een soort van grenadine die we aan het water toevoegden om het wat drinkbaar te maken.

Na enkele tussenstops kwamen we aan in Ayers rock. Bij de Aboriginals beter gekend als Uluru. Om de berg volledig te kunnen zien was er een combinatie van wandelen en een rondrit met Shelly nodig. Om culturele reden mochten we niet overal foto’s trekken van de Uluru, maar niet getreurd we hebben er genoeg kunnen maken. Tijdens de wandeling hield je best je mond dicht zodat je geen overdosis vliegen binnen kreeg. Want deze hielden ons altijd gezelschap.

 Dan werd het tijd om de zonsondergang te gaan bekijken met een glaasje Australische bubbels en een hapje. Hierna was het tijd om naar onze eerste kampplaats Uluru-Kata Tjuta National Park te gaan. Terwijl we genoten van onze douche, maakte de gidsen het eten klaar. Rond het kampvuur smulden we van de kangoeroe met groenten pasta. Na het eten deden we de afwas en kregen we uitleg over de “swagg”. Daarna was het tijd om de theorie in praktijk om te zetten. Er waren genoeg sterren om te tellen voor in slaap te kunnen vallen. Ondanks dat we echt moe waren werden we na enkele uurtjes slaap terug wakker waar we konden genieten van een concert van huilende dingo’s en blaffende wilde honden. Opstaan voor ’s nachts een plasje te doen was geen optie omdat het te koud en te ver was.

6 mei

Vandaag hebben we voor een rustig dagje gekozen om zo onze zak voor de 4-daagse safari klaar te maken en voor de blog te kunnen aanvullen. Hierna gaan we ook nog even de stad onveilig maken.

5 mei

Blue Mountains:

Na een vieze, muffe Chinese taxirit kwamen aan bij het verzamelpunt. Het werd al snel duidelijk dat de gids wel oog had voor vrouwelijk schoon met op kop de Belgen. Hij kende België voor: Beer, chocolate and women. Het uitzicht was echt adembenemend met de watervallen, bomen en rotsen. Na deze trip weten we voor wat een aantal planten gebruikt kunnen worden (parfum, toiletpapier en wateropvanger). Na een korte picknick in het zonnetje begonnen we aan de tweede tocht. Deze ging naar the three sisters. Hier heeft de gids de bekende legende over verteld. Ook hier waren de uitzichten magnifiek. Terug afgezet zijn we even langs de Thomas street gepasseerd en om een Chinese, muffe taxirit te besparen zijn we te voet teruggekeerd naar de hostel. Toen we terug aankwamen in de hostel wouden we ons ontbijt gebruiken als avondeten, maar dit was echter niet nodig want we kregen de restjes van de Hollands sprekende Australische Fred. We werden door Fred als echte prinsesjes bediend. Later op de avond verscheen plots Lien in onze hostel. Ze verblijft hier even met haar vrienden.

4 mei

Bezoek Zoo:

Na een slaapje van 15u werden we wakker en konden van een fresh start ontbijtje genieten. Zo hadden we voldoende krachten voor een uitstapje naar de Taronga Zoo. Hiervoor moesten we een ferrie nemen en konden met de sky safari het park binnen. Deze zoo konden we door bepaalde verblijven van de dieren lopen. Zoals het verblijf van de emoe en de kangoeroe. Overal staan er beelden van dieren wat voor grappige foto’s zorgt. Echter is het niet zo handig om op een warme stenen olifant te kruipen met een kleed aan. Niet alleen de dieren maar ook het uitzicht op de skyline van Sydney was heel mooi. Ook al is het hier herfst, het voelt hier als een Belgische zomer. Een minpuntje is dat het wel al rond 17u30 begint te schemeren wat zorgde voor een wildere zee op de terugtocht.

1-2-3 mei

De foto's kunnen altijd bewonderd worden via volgende link:

https://www.facebook.com/LayInAustralie

Er zullen alleen daar foto's geplaatst worden want het lukt niet om ze via deze blog te plaatsen.

Vliegtuigreis:

De tijd op het vliegtuig verliep vlot. In de eerste helft hadden we een knappe steward met een super schattig accent en in de tweede helft hadden we een grappige steward die ons geweldig vond. Het vliegtuigeten viel goed in de smaak. De gratis koekjes en drank waren snel gevonden en werden vaak bezocht. Om de tijd te doden waren er recente films aanwezig en een slaapje kon ook niet ontbreken. Op onze vlucht zaten nog twee Belgische meisjes (Lien en Manon) die ook naar Australië gingen. Zo hadden we nog twee Belgische reisgenootjes. Aan de douane werden Liese en Anke om de buurt tegen gehouden om hun zak te controleren, terwijl dat Yara met een zak vol gepikte vliegtuigvoorwerpen zonder problemen kon passeren.

 

Aankomst in Sydney:

Om 5u ’s ochtends stapten we uit het vliegtuig en rond 7u hebben we een shuttlebus naar de hostel kunnen nemen.  We konden nog niet direct in de kamer dus hebben we de bagage even opgeborgen en zijn we Sydney gaan verkennen. Hier zijn we de Harbour brigde en het opera house al tegen gekomen en hebben we in het park van het zonnetje genoten met de nodige foto’s erbij. Om 16u lagen we al uitgeteld in ons bedje.

 

 

 

 

 

 

 

Vertrek

Vanavond is het zo ver!

Ons vliegtuig vertrekt om 19.20 uur in Zaventem.
De valiezen zijn ingepakt...
Er wordt van iedereen afscheid genomen en laat het avontuur dan maar komen ;p

(Binnen een aantal uur hopelijk zonnige, avontuurlijke,...) Groetjes
LAY!